Nico Zonne: de man die transport ademt

Nico Zonne - oprichter en eigenaar van Euro Forwarding - is wat je een natuurtalent noemt. Zijn eerste koeriersdienst begonnen op de middelbare school op 13-jarige leeftijd. Door in-a-box goederen en douanedocumenten op zijn fiets af te leveren. En door zijn eerste scheepswerkgever werd ingehuurd op het moment dat zijn studie net achter hem lag. Het zou het begin zijn van een indrukwekkende carrière die de gehele wereld bestrijkt. Alle denkbare transportmodi omvat. En van ‘internationaal’ zijn huis heeft gemaakt. Mede door vloeiend Duits, Frans en Engels te spreken, maar kan zich ook te kunnen redden in het Spaans, Italiaans, Ivrid (modern Hebreeuws), Mandarijn en Puntoga (Kantonees). Een man die door zijn hele leven culturen heeft geobserveerd, persoonlijke relaties heeft ontwikkelen en een van de meest ervaren internationale expediteurs is geworden in de transportwereld.

Opgemerkt door een groot aantal logistieke denktanks en wetgevende instanties waarin Nico tot op de dag van vandaag actief is. Zoals het NDIV project (Nederland Digitaal in Verbinding, over slim en papierloos uitwisselen van informatie), het Centraal College van Deskundigen van de SMHV (stichting m.b.t. houten verpakkingen), de FeNex (denktank logistiek), de Stuurgroep Zeehavenlogistiek (internationaal discussieplatform havenontwikkelingen) en daaruit voortvloeiende andere discussies met partijen zoals Deltalinqs, AZV (alliantie van zeecontainer verladers) en de VRC (organisatie van Rotterdamse cargadoors).

Een man die de internationale logistiek ademt. Maar ook een man die erkent dat het bij transport om mensen draait. Een state-of-the-art bedrijfsvoering koppelt aan old school elementen als betrouwbaarheid, flexibiliteit en de waarde van een persoonlijke handdruk. Nico heeft alles wat hij in de loop der jaren heeft verworven in Euro Forwarding gestort. Misschien niet de grootste in de branche, maar wel een van de besten.

Logistiek & corona: wat gaat er gebeuren?

Het is de vraag van de meeste branches: wat gaan de blijvende effecten zijn van de wereldwijde corona-crisis. Gaan we vanaf nu veel meer thuis werken via videoverbindingen? De Twitter directie heeft inmiddels bekend gemaakt dat werknemers daar als zij dat willen niet meer naar kantoor hoeven te komen.

Betekent dit de definitieve doorbraak van de online supermarkten? Albert Heijn, Jumbo en Picnic nemen op dit moment honderden mensen aan om aan de gestegen vraag te kunnen voldoen.  En gaat de angst voor verspreiding van het virus ook gevolgen hebben voor de internationale logistiek? Wie dat weet, mag het zeggen. Maar zeker is dat er het een en ander aan zit te komen. Ook binnen de logistiek.

Probleem & Kans

Het is binnen de wereld van het crisismanagement een veel aangehaald gegeven: het Chinese karakter voor crisis bestaat uit twee woorden: Probleem & Kans. Daarmee precies aangevend waar het bij crisismanagement om draait: problemen oplossen plus kansen zien & verzilveren. Dus zie je dat in veel branches denktanks actief zijn om ‘de volgende generatie’ van iets te bedenken. Ook al omdat we – los van de corona-crisis – niet leven in tijdperk van verandering, maar in de verandering van een tijdperk. Een tijdperk waar ontwikkelingen sneller gaan dan we denken. En vakmensen voor zij het doorhebben, staand op het spoor staren in de koplampen van een naderende sneltrein.

Bestellingen

De afgelopen maanden is – omdat iedereen thuis zat – de hoeveelheid online bestellingen met tientallen procenten gestegen. Wat weer betekent dat het aantal logistieke bewegingen verbonden aan deze bestellingen enorm is gestegen. Uitdaging daarbij is dat de meeste ontvangers hun pakketjes ’s middags tussen 16.00 – 19.00 uur willen hebben. Dus zorgt deze toename van online business voor een logistiek spitsuur.

Daarnaast blijkt dat gemiddeld een pakketje er 1,3 bezorgmomenten over doet om uiteindelijk bij de ontvanger te komen. Daarvoor moet de bestelbus dus veel meer rijden dan het aantal pakjes verlangt. Met als extra negatieve factor: we hebben in Nederland de laatste decennia enorm geïnvesteerd in het minder vervuilend maken van het truckvervoer. Maar zijn daarbij de busjes vergeten. Dus zien we bij de toename van het online bestellen een extra milieueffect ontstaan: vervuiling door het gebruik van (vaak) oudere diesel bestelbusjes.

Terugsturen

En daar komen de retourzendingen dan nog bij: kijk maar eens naar de online kleding- en schoenenmarkt. Daar is de consument in het afgelopen decennium verleidt om ‘maar meteen een aantal kleuren in verschillende maten te bestellen, want je kunt de rest toch terugsturen.’ Deze retourmarkt kost veel held kost (in Rotterdam was op een gegeven moment zelfs een loods met teruggestuurde schoenen die de online shop onverkoopbaar achtte en dus niet meer terug wilde hebben).

Maar ook het logistieke element moeten we niet vergeten: met alle milieubelasting van doen. Alle reden dus om hier kritisch naar te kijken. In termen van kosten (consumenten voor terugsturen laten betalen), maar ook in termen van milieubelasting.

Elektrische hub

Bij Euro Forwarding denken wij hier ook over na. En zijn er van overtuigd dat de logistiek rondom woonkernen anders moet worden georganiseerd. Bijvoorbeeld door aan de rand van de gemeenten een logistiek centrum te creëren, om vandaaruit met elektrische wagens de pakketten te bezorgen. Als een lokale Post NL. Wij zijn er van overtuigd dat hiermee niet alleen tijdwinst kan worden geboekt, maar ook milieuwinst. Bovendien kan op deze manier ook de retourzending op een efficiëntere manier worden georganiseerd.

Met corona heeft dit in directe zin niets te maken. Maar indirect wel. En dus doen zich ook in deze crisis naast enorme problemen ook duidelijke kansen voor.